***میروم وز سر حسرت به قفا مینگرم
خبر از پای ندارم که زمین می سپرم
میروم بی دل و بی یار و یقین میدارم
که من بی دل و بی یار نه مرد سفرم
پای میپیچم و چون پای دلم میپیچد
بار می بندم و از بار فرو بسته ترم
جان من زنده به تاثیر هوای لب توست
سازگاری نکند آب و هوای دگرم
خار سودای تو آویخته در دامن دل
ننگم آید که به اطراف گلستان نگرم
به قدم رفتم و ناچار به سر باز آیم
گر به دامن نرسد دست قضا وقدرم
از قفا سیر نگشتم من بیچاره هنوز
میروم وز سر حسرت به قفا مینگرم***
*سعدی*
منبع:وبلاگ پرسه های عاشقانه