منشورپارسوماش ازکورش بزرگ
بگذاریدهرکس به آیین خویش باشد
زنان راگرامی بدارید
فرودستان رادریابید
وهرکس به تکلم قبیله خودسخن بگوید
آدمی تنهادرمقام خویش به منزلت خواهدرسید
گسستن زنجیرهاآرزوی من است
رهایی بردگان وعزت بزرگان آرزوی من است
شکوه شب وحرمت خورشید راگرامی می دارم
پس تاهست
شب هایتان به شادی باشدو
روزهایتان رازداررهایی باد
این فرمان است
این واژه وصیت من است
اوکه آدمی راازماورای خویش براند
خودنیزازخواب خویش رانده خواهدشد
تاهستهواداردانایی وتندرستی باشید
من چنین پنداشته
چنین گفته
وچنین خواسته ام.
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۱ تیر ۱۳۹۱ ساعت 14:22 توسط دلتنگ
|